W jaki sposób połączenie dwóch tak mało różniących się komórek prowadzi do takiej odnowy życia?

W dalszych pokoleniach indywidua nie wykazują one objawów degeneracyjnych i wydają się zdolne dłużej przeciwstawiać się szkodliwym zjawiskom swej własnej przemiany materii. Sądzę, że ta obserwacja może zostać uznana za wzorcową także dla efektu zespolenia płciowego. Eksperyment, polegający na zastąpieniu u pierwo­tniaków kopulacji przez działanie podniet chemicznych, a nawet mechanicznych, pozwala na udzielenie pewnej odpowiedzi: Dokonuje się to wskutek dostarczania nowych podniet. Zgadza się to dobrze z założeniem, że proces życiowy organizmu z przyczyn wewnęt­rznych prowadzi do wyrównania napięć chemicznych, tj. do śmierci, podczas gdy zjednoczenie z indywidualnie zróżnicowaną substancją życiową zwiększa te napięcia, wprowadza —jeśli można tak powiedzieć — nowe zróżnicowania witalne, które następnie muszą zostać „wyżyte”. Dla tego zróżnicowania muszą istnieć, naturalnie, jakieś najkorzystniej­sze warunki. Uznanie dążenia do obniżenia, utrzymania w niezmiennym stanie, zniesienia wewnętrznego napięcia popędowego za dominującą tendencję życia duchowego, a być może w ogóle życia nerwowego, tak jak to znajduje wyraz w zasadzie przyjemności, jest przecież jednym z najsilniejszych motywów wiary w istnienie popędów śmierci.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *